CYFROPOL

język polski przed maturą

Przed maturą!

JĘZYK POLSKI

Pomysły na lekcje ...

JĘZYK POLSKI

Testy, sprawdziany, ...

JĘZYK POLSKI

Stwórz swoją www

 

Symbolika biblijna

 

 

 Symbolika księgi

 

      W języku greckim słowo „biblion” znaczyło „księga”.

    Księga stała się w kulturze jednym z najważniejszych symboli. Symbolizuje wiedzę i mądrość, źródło życia. Jest też powiązana z symbolem drogi (wędrówka wewnętrzna pozwala gromadzić doświadczenia). Słowo „księga” oznacza w przestrzeni chrześcijańskiej Biblię.

 

Słowo - symbol kreacji

 

     Biblia pokazuje stwarzanie świata poprzez słowo, które stało się narzędziem kreacji. Słowo wykorzystał Bóg także do nazywania tego, co stworzył: „I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą.” (Rdz 1,5). Istotę aktu pierwotnej kreacji ujął doskonale św. Jan (Ewangelia wg św. Jana 1,1-3):

 

                        Na początku było Słowo

                        A Słowo było u Boga

                        I Bogiem było Słowo.

 

         Bóg i Słowo tworzą jedność, bo świat – w wizji biblijnej - powstał z woli Boga i poprzez moc słowa.

Symbolika góry

 

     Jednym z istotniejszych znaków kultury jest góra. Również w Biblii jest to jeden z ważniejszych motywów. Na górze Synaj (Horeb) doszło do spotkania między Mojżeszem a Bogiem, arka Noego zatrzymała się na górze Ararat, Chrystus umiera na Golgocie (tu symbolika góry zostanie powiązana z symboliką krzyża – łączy on element wertykalny, czyli pionowy, wskazujący na dążenie ku Bogu, z elementem horyzontalnym, poziomym, odnoszącym się do wymiaru ziemskiego, do człowieczeństwa Chrystusa). Na górze Tabor ma miejsce przemienienie Chrystusa. Góra jest miejscem spotkania człowieka z Bogiem, przestrzenią wyodrębnioną i dostępną dla wybranych. Staje się także miejscem cierpienia i ofiary. Ona wskazuje wertykalne dążenia człowieka, czyli pragnienie przekroczenia tego, co człowiecze, zbliżania się ku metafizyce.

        Nawet dzisiejsze spojrzenie na górę ma w sobie coś z metafizyki, biblijnego respektu wobec potęgi góry.

     Symbolika góry jest powiązana z symboliką środka. Człowiek potrzebował zawsze jakiegoś punktu, do którego mógłby się odnieść, by nie ulec zagubieniu. W wielu kulturach góra stawała się środkiem, centrum świata (góra Garizim w Palestynie nazywana jest „pępkiem świata”).

     Spotkanie człowieka z Bogiem odbywa się często poprzez tzw. epifanię – Bóg objawia się w krzaku gorejącym, słupie ognistym, obłoku. Miejsce objawienia, miejsce spotkania z Bogiem staje się przestrzenią świętą, sacrum. Sacrum (w języku łacińskim „rzecz święta”, „tajemnica”) przeciwstawiona jest profanum, czyli sferze świeckiej, nieświętej.

Biblia - strona wyjściowa