CYFROPOL

język polski przed maturą

Przed maturą!

JĘZYK POLSKI

Pomysły na lekcje ...

JĘZYK POLSKI

Testy, sprawdziany, ...

JĘZYK POLSKI

Stwórz swoją www

JOHN DONNE, SONET X

J. Donne - strona wyjściowa

Śmierci, próżno się pysznisz; cóż, że wszędy słynie

Potęga twa i groza: licha w tobie siła,

Skoro ci, których — myślisz — jużeś powaliła,

Nie umrą, biedna Śmierci; mnie też to ominie.

Już sen, który jest twoim obrazem jedynie,

Jakże miły: tym bardziej więc musisz być miła,

Aby ciała spoczynek, ulga duszy była

Przynętą, która ludzi wabi w twe pustynie.

Losu, przypadku, królów, desperatów sługo,

Posłuszna jesteś wojnie, truciźnie, chorobie;

Łatwiej w maku czy w czarach sen znaleźć niż w tobie

I w twych ciosach; więc czemu puszysz się tak długo?

Ze snu krótkiego zbudzi się dusza człowieka

W wieczność, gdzie Śmierci nie ma; Śmierci, śmierć cię czeka.

 

                                                (Tłumaczenie Stanisław Barańczak)

Teza interpretacyjna do Sonetu X Johna Donne'a

 

John Donne oparł swój koncept na paradoksie i zaprezentował refleksję na temat śmierci. Zatem - tak jak wielu poetów barokowych - podjął tematykę egzystencjalną.

 

Argumenty do tezy do Sonetu X Donne'a

 

     Paradoks pojawia się w puencie wiersza:

 

               Ze snu krótkiego zbudzi się dusza człowieka

               W wieczność, gdzie Śmierci nie ma; Śmierci, śmierć cię czeka.

 

     Śmierć śmierci stanowi owo paradoksalne pocieszenie dla człowieka.