CYFROPOL

język polski przed maturą

Przed maturą!

JĘZYK POLSKI

Pomysły na lekcje ...

JĘZYK POLSKI

Testy, sprawdziany, ...

JĘZYK POLSKI

Stwórz swoją www

 Jan Kasprowicz Dies irae

 Powrót na stronę główną JAN KASPROWICZ

Trąba, ogień i blask

 

     Hymn Dies irae rozpoczyna się w sposób niezwykle ekspresyjny.

 

               Trąba dziwny dźwięk rozsieje,

               ogień skrzepnie, blask ściemnieje,

               w proch powrócą światów dzieje.

 

     Poeta wykorzystał tu oksymorony (ogień skrzepnie, blask ściemnieje), co dynamizuje obraz końca świata. Jednocześnie pojawia się tutaj nawiązanie do powszechnie znanego utworu Franciszka Karpińskiego Pieśń o Narodzeniu Pańskim (Bóg się rodzi...)

 

               Bóg się rodzi, moc truchleje;

               Pan niebiosów obnażony,

               Ogień krzepnie, blask ciemnieje,

               Ma granice nieskończony;

 

     Zdaje się, że zależało Kasprowiczowi na rozpoznawalności tych oksymoronów poprzez wspomniane nawiązanie, będące de facto cytatem. W każdym razie jest to dobry pomysł na wstęp do hymnu.

 

Obraz przestrzeni w hymnie Dies irae Jana Kasprowicza

 

     Wiersz Kasprowicza oparty jest na obrazowaniu katastroficznym, którego istotnym elementem jest kreacja przestrzeni rozpięta między kosmosem a rzeczywistością ziemską.

 

               O spojrzyj na nas z tej głuszy,

               która swym tchnieniem głębokiem

               ogarnia światów bezmiary,

               a którą ty wypełniasz swych bolów ogromem.

 

     W apostrofie do głowy Chrystusa (jest tu zastosowany środek stylistyczny o nazwie pars pro toto - część zamiast całości) pojawia się obraz głuszy (bezkresnej i  bezdźwięcznej przestrzeni kosmicznej), w której jedynym elementem obecności jest cierpienie Chrystusa.

    

    

     Strofa d

 

               U stóp mu

 

     Otoczenie jest groźne.

     S

 

               Słońce w

 

     Został tu ur